Φιντείας

Κομίζω γλαύκα εις Αθήνας... Carry coals to Newcastle...

Η Φωτό Μου
Όνομα:
Τοποθεσία: Thessaloniki, Greece

Σάββατο, Μαρτίου 25, 2006

Για τη σημερινή μέρα

Ξαναγράφω, απλώς, το σχόλιο που έκανα το χθεσινό βράδυ στο σχετικό post του Νίκου Δήμου.

Λίγες σκέψεις και ερωτήματα για το αμφιλεγόμενο θέμα της συμμετοχής της εκκλησίας στην επανάσταση.

Κυρίως προς αυτούς που υποστηρίζουν ότι έφτασαν σε μια τελεσίδικη θέση για την αντίθετη στάση της εκκλησίας προς την έναρξη του ένοπλου αγώνα αναφέρω τα παρακάτω σημεία για σκέψη και συζήτηση.

1. Η ύπαρξη ιερέων στη φιλική εταιρία, ο στόχος της οποίας ήταν ο ένοπλος αγώνας.

2. Οι λεγόμενοι νεομάρτυρες. Θα μπορούσε ένας συνεργάτης του κατακτητή και μάλιστα υπέρμαχος της υποταγής σ’ αυτόν να απαγχονίζεται, να βασανίζεται, να εκτελείται;


3. Ο αφορισμός του Υψηλάντη. Θα μπορούσε να εκληφθεί ως αναγκαία σύνεση ή ακόμα και τέχνασμα;
Οι παρακάτω σκέψεις συνηγορούν υπέρ αυτής της υποθέσεως:
Η φιλική εταιρία διαφύλαγε πολύ καλά το μυστικό της ύπαρξής της. Ο λόγος ήταν η γνωστή θηριωδία του σουλτάνου κατά παντός, στην περίπτωση που έβγαινε στην επιφάνεια υπόνοια περί ένοπλου αγώνα. Οι μαζικές εξοντώσεις χαρακτήριζαν περισσότερο την τακτική του σουλτάνου, παρά η ευστοχία.

Τα αποτυχημένα επαναστατικά κινήματα του παρελθόντος που είχαν ως αποτέλεσμα την αιματοχυσία και την υπέρμετρη εκδίκηση της Πύλης ήταν μια κακή και μακρά εμπειρία. Η σύνεση είχε (όπως έπρεπε) σοβαρή θέση στο νου ενός πρωτοκαθήμενου μετά από μακροχρόνια εμπειρία (πρόσφατη περίπτωση για τότε: το κίνημα του Δασκαλογιάννη στην Κρήτη).

4. Δεν ήταν μόνο η εκκλησία που εκδήλωσε μια αρχική αντίθετη θέση με την ιδέα του ένοπλου αγώνα. Ο Σπυρίδων Τρικούπης αναφέρει την απάντηση του Καποδίστρια στον απεσταλμένο του Μαυρομιχάλη, Καμαρινό για την ιδέα του ένοπλου αγώνα:

Ο Καποδίστριας, αναγνώσας τα γράμματα, δεν εδίστασε και τον Καμαρινόν να ειδοποιήση και τον Μαυρομιχάλην δι’αυτού εγγράφως να βεβαιώση, ότι ούτε ο αυτοκράτωρ ούτε αυτός ενείχοντο εις τα επαναστατικά σχέδια, ουδέ τα ενέκριναν.

5.Οι μαρτυρίες αγωνιστών όπως ο Κολοκοτρώνης και ο Μακρυγιάννης (ιδίως αυτός) όπου φαίνεται η σύνδεση κλήρου και λαού στην υπόθεση της επανάστασης.

6. Ο Γρηγόρης Δικαίος (Παπαφλέσσας). Πολλά αρνητικά μπορούν να συσσωρευθούν γύρω από το όνομά του. Το παιχνίδι με τους Κουντουριώτη και Μαυροκορδάτο, η φυλάκιση του Κολοκοτρώνη και η γενικότερη αρχομανία του. Η προεπαναστατική του φλόγα όμως είναι αναμφισβήτητη. Τίθεται θέμα αντίθετης θέσης για την έναρξη της επανάστασης;

7. Πολλοί από αυτούς που διαπλάθουν τη λεγόμενη κοινή γνώμη και εξέφρασαν αρνητικές γνώμες για τον ρόλο της εκκλησίας στην επανάσταση δεν ήταν ιστορικοί (Σκαρίμπας, Πλωρίτης), με βασική εξαίρεση, φυσικά, τον Γ. Κορδάτο, η θέση και η μεθοδολογία του οποίου δεν ακολουθείται από όλους τους ιστορικούς.

Σχετικά με την σύνδεση του έθνους με την αλήθεια δεν θα διαφωνήσω. Μακάρι να ακολουθούμε όλοι αυτή την προτροπή. Είναι καλό και για το έθνος και για την αλήθεια.

Υ.Γ. Δεν μιλώ ως κάποιος που υπερασπίζεται με τρόπο στείρο κάποιους θεσμούς. Απλώς δεν μου αρέσει ο φανατισμός και η κάθε μορφής μόδα. Είναι λιγάκι της μόδας να κατηγορείται η εκκλησία.
Όσο για τον Σκαρίμπα, έθιξα μόνο το ότι δεν ήταν ιστορικός. Κατά τα άλλα μου αρέσει πολύ.

14 Comments:

Blogger apousia said...

Φίλε μου Φιντεία.
Να μια ανάλυση τεκμηριωμένη κι απαλλαγμένη από δογματισμούς ένθεν και ένθεν..
Στο post του Νίκου Δήμου,σχολίασα σχεδόν από τους πρώτους και πάντα οι εν θερμώ απόψεις,δεν χαρακτηρίζονται από νηφαλιότητα..
Ήμουν κατηγορηματική πως το κρυφό σχολειό δεν υπήρξε,άποψη στην οποία εμμένω,αναφορικά στην έννοια που έλαβε το κρυφό σχολειό,την υπερτονισμένη και υπεραπλουστευμένη ταυτόχρονα,στα σχολικά εγχειρίδια...
Σίγουρα,ο αγνός ταπεινός και άδολος κλήρος,οι γέροντες με το τριμμένο ράσο,αψηφώντας πολλά και τα πάντα,διαδραμάτισαν ρόλο στην διατήρηση της γλώσσας και της Πίστης τα σκοτεινά εκείνα χρόνια.
Θα υπερθεματίσω-ασχέτως κρυφού σχολειού,το οποίο δεν δέχομαι ιστορικά σαν θεσμό-θα υπερθεματίσω την άποψή σου για ΥΠΑΡΚΤΗ και ΑΜΕΣΗ σύνδεση κλήρου και λαού.
Για εμπλοκή και συμμετοχή της Εκκλησίας στον Αγώνα.
Ο απαγχονισμός του Εθνομάρτυρα Αρχιεπισκόπου Κυπριανού,στην Κύπρο,δεν μπορεί να τεθεί εν αμφιβόλω,ακόμα και από τον πιο κακόπιστο.
Ταυτόχρονα,ας μην παραγνωρίσουμε ''φωνές'' της επίσημης Εκκλησίας,που ζητούσαν πλήρη αποχή,που ζητούσαν αποδοχή της τότε κατάστασης.
Και δεν μιλάω για τις -εξ ορισμού και εξ αντικειμένου-σοφές κινήσεις χρονοτριβής που αποσκοπούσαν σε καλύτερη οργάνωση του αγώνα,ώστε να αποφευχθεί η σφοδρή εκδίκηση της Πύλης.
Ο αφορισμός του Παπαφλέσσα,η μετέπειτα φυλάκιση του Κολοκοτρώνη και άλλα,στέκονται ικανά αν όχι να μας προβληματίσουν,τότε να μας κάνουν πιο ''υποψιασμένους'',για το ότι ΚΑΤΙ ΣΑΘΡΟ ΥΠΗΡΧΕ ΣΤΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ ΤΗΣ ΔΑΝΙΜΑΡΚΙΑΣ.
Επανέρχομαι σε αυτό με το οποίο έκλεινα το δεύτερο σχόλιο στον Ν.Δ.
Ας ψάξουμε,ας μελετήσουμε,ας δούμε ψύχραιμα όλες τις θέσεις,ιστορικών και ''ιστορικών'',και όπου κι αν καταλήξουμε,ας κρατήσουμε τούτο:
Όσο καταστροφική μπορεί να είναι η a priori αποδοχή κάθε θέσης που μας ''περάστηκε'' ως εθνικιστική προπαγάνδα,ενώ στερείτο αληθούς βάσης,το ίδιο μπορεί και περισσότερο καταστοφικός να αποδειχθεί ο άκριτος ισοπεδωτικός αφορισμός παντός εθνικού και πατριωτικού.
Και τα δύο,διαχρονικά ''έβλαψαν την Συρία το ίδιο..''
Να σ'ευχαριστήσω ακόμα μια φορά για όλα,και για τις μεστές νοημάτων θέσεις-απόψεις σου,που δείχνουν,πως,ναι,ΥΠΑΡΧΕΙ ελπίδα...

3:46 μ.μ.  
Blogger apousia said...

Υ.Γ.
Εκ παραδρομής ο ''αφορισμός του
Παπαφλέσσα''...

3:51 μ.μ.  
Blogger Finteias said...

@ apousia

Όπως συμπλήρωσα στο τέλος του σημερινού μου post, αυτό που κυρίως δεν μου αρέσει είναι ο φανατισμός και οι διάφορες μόδες.
Η εκκλησία έχει, δυστυχώς, να δείξει αρκετά παραδείγματα φανατισμού. Αυτό δεν σημαίνει ότι θα πρέπει να χαρακτηρίζονται με τον ίδιο τρόπο όλοι εξ' αιτίας των ενεργειών κάποιων στενοκέφαλων.
Οι "φωνές" της επίσημης Εκκλησίας,που ζητούσαν πλήρη αποχή όντως υπήρξαν.
Για το λεγόμενο "κρυφό σχολειό", συμφωνώ απολύτως μαζί σου. Άλλωστε δεν το έθιξα καθόλου στο σχόλιό μου.
Το σπουδαιότερο είναι ότι ΚΑΤΙ ΣΑΘΡΟ ΥΠΗΡΧΕ ΣΤΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ ΤΗΣ ΔΑΝΙΜΑΡΚΙΑΣ, όπως έγραψες.
Οι εμφύλιες διαμάχες που διαδεχόταν τις εθνοσυνελεύσεις είναι αυτό που κυρίως θα πρέπει να μας προβληματίσει.

Σ' ευχαριστώ για τον χρόνο που αφιέρωσες και τις παρατηρήσεις σου.

Φιντείας

7:22 μ.μ.  
Blogger anathrika said...

Φιντεία και apousia (συγγνώμη είδα πως κάποτε γράφω το όνομά σου με b και στεναχωρέθηκα apousia μου),

πέρασα μια αρκετά δύσκολη μέρα. Το γνωστό blog με είχε ...κυριεύσει τόσο που η μάνα που μ' είχε επισκεφτεί κι ο σύντροφός μου δεν ήξεραν τι να υποθέσουν, όταν χωρίς φανερή γι αυτούς αιτία άρχισα να κλαίω...με μαύρο δάκρυ.

Τους είπα πως ήταν επιτακτική ανάγκη να απαντήσω σε κάτι... Απάντησα λοιπόν στο blog του ΝΔ, διάβασα τα σχόλια της Απουσίας, τις απαντήσεις του ΝΔ, και ξαναγύρισα στο ...πραγματικό μου σπίτι, έχοντας την πεποίθηση πως για να γειάνω πρέπει να απομακρυνθώ από εκείνο το blog...

Ούτως ή άλλως πιστεύω πως δεν διαβάζονται τα σχόλια με προσοχή και ο καθένας βιάζεται να πει τα δικά του και να "την πει" σε κείνον που διαφωνεί μαζί του.

Παρ' όλ' αυτά δεν είμαι σίγουρη κατά πόσο θα καταφέρω να κάνω σύντομα πράξη αυτό που λέω. Ακόμα αισθάνομαι -κάπως αλαφρότερα τώρα- την ανάγκη να μπαινοβγαίνω κει μέσα.

Θέλω να απολογηθώ που δεν απάντησα νωρίτερα στα όμορφα λόγια σας προς εμένα. Ήμουν όπως σας είπα σε μια παράξενη κατάσταση, συλλογιόμουν τι είναι αυτό που στ' αλήθεια με στεναχωρεί και γιατί να χρειάζεται κανείς να δημιουργεί προβλήματα από το πουθενά στη ζωή του -καλή ώρα όπως εγώ.

Ο άνθρωπος είναι ...αυτό που είναι.
Το πως έφτασα να είμαι αυτό που είμαι σήμερα είναι αποτέλεσμα μιας μακριάς πορείας πολύ πριν γεννηθώ εγώ.
Απέρριψα όμως πράγματα, αμφισβήτησα με πάθος, χάλασα τον κόσμο μου όλο και τον έχτισα ύστερα με φωλιές. Βασανίστηκα για να βρω δικές μου αλήθειες, σε υπόγεια (δεν είναι σχήμα λόγου),
με τρόπους που δύσκολα αντέχονται. Δεν ακολούθησα ποτέ ούτε τον εύκολο δρόμο μα ούτε και προφήτες, ανθρώπους που διατυμπάνιζαν πως κατείχαν την ...Αλήθεια.

Δεν είμαι απόλυτη, ακόμα και τις φωλιές μου θα καταστρέψω αν πρέπει, μα όχι γιατί το θέλει κάποιος άλλος, όχι κι ας έχει και τις χίλιες του περγαμηνές. Οι αλήθειες κάποτε αιωρούνται πάνω από τα ψηλά καπέλα των προφεσόρων
και γράφονται μέσα στην καρδιά μας καθαρά και χωρίς γιατί.

Δεν θέλω όμως να σας κουράζω άλλο
με τα δικά μου.
Σας καταθέτω την αγάπη μου.
Πόσο χαίρομαι μέσα σε όλα αυτά, που σας γνώρισα.

Αγαπημένη Απουσία δεν ξέρεις πόσο λυπάμαι όταν λεπτοί μίσχοι σαν εσένα πασχίζουν μέσα στους κυκεώνες της ανθρώπινης αβύσσου να κρατήσουν το φως της αγάπης τους αμόλυντο.

Αγαπητέ μου Φειντία τα σχόλιά σου,
ο τρόπος σου, η γραφή σου είναι δείγματα σοφού ανθρώπου.
Θα επανέλθω ίσως, αναλυτικότερα.

Να είστε καλά!

10:42 μ.μ.  
Blogger apousia said...

@anathrika
Γράφεις,''δεν θέλω να σας κουράζω άλλο με τα δικά μου''.
Δεν προκαταλαμβάνω τον Φιντεία,θα σου απαντήσει ο ίδιος,μα,αγαπημένη anathrika,από πότε κουράζει η όαση,από πότε κουράζει ο νηφάλιος λόγος,από πότε κουράζει η ανθρωπιά και η αγάπη?
Εμείς είμαστε οι τυχεροί που σε γνωρίσαμε!
Το ''σπίτι'' μου είναι ορθάνοιχτο για σένα,σαν την καρδιά μου,
όπως επίσης-θα το έχεις ήδη καταλάβει-και τα ''σπίτια'', του γεμάτου ήθος και ποιότητα Φιντεία ,και της γλυκιάς paragrafos.
Αν είναι να ''μπαίνεις'' στο άλλο blog και να φθείρεσαι,δεν αξίζει τον κόπο.
Βάλε έστω για λίγο υπό έλεγχο την υπέρμετρη και πολύτιμη ευαισθησία σου,και συνέχισε να καταθέτεις τις απόψεις σου,είναι νερό στην έρημο η φωνή σου!
Όντως γράφουν χωρίς να διαβάζουν τα σχόλια των άλλων,και είναι έτοιμοι να πυροβολήσουν πριν καν σε ακούσουν.
Μα δεν θα μας τρομοκρατήσουν οι τρομοκράτες,έτσι δεν είναι?
Τώρα ,σας κούρασα εγώ,συγγνώμη Φιντεία και anathrika.
Καληνύχτα και στους δυο σας!

11:39 μ.μ.  
Blogger Finteias said...

@ anathrika
Όπως η Απουσία γνωρίζει από πιο παλιά, η συνάντηση στο χώρο των blogs είναι χαρά και οι κανόνες που πρέπει να τηρούνται για μια ομαλή και γόνιμη επικοινωνία δεν είναι δα και τίποτα.
Το internet, όπως όλοι γνωρίζουμε, με την ανωνυμία που δίνει στον καθένα, οδηγεί πολλά απωθημένα να βγαίνουν μέσα από την οθόνη.
Δεν χρειάζεται να είμαστε πολύ αυστηροί, ούτε να πικραινόμαστε.
Με την Απουσία και την Παράγραφο επικοινωνούμε συχνά, όπως θα είδες.
Καλώς ήλθες.

@ apousia

Απουσία, έ όχι κι εσύ "συγνώμη".
Όταν κάποιος μπορεί να μιλάει στο δίκτυο, όπως θα μιλούσε και κατά πρόσωπο, τότε δεν έχει να ζητήσει τη συγνώμη.
Αυτό θα έπρεπε να το κάνει κάποιος που δεν θα τολμούσε να μιλήσει ευθέως και βρίζει δικτυακά.
Πρώτα από τον εαυτό του.
Όταν κάποιος μασκοφόρος με βρίζει δεν νιώθω να προσβάλομαι.

Η ασχήμια και το κακό χάνονται όταν τα ξεχνάς.
Σκεφτείτε κάτι καλό και καληνύχτα.

12:45 π.μ.  
Anonymous efrosini said...

Κι εγώ ήμουν εχθές σε μια "περίεργη" κατάσταση όπως είπα τηλεφωνικά στο φίλο μας Φειδία. Μπήκα νωρίς το πρωί στο blog του Ν.Δ., είδα τον κατεγισμό των σχολίων και δεν είπα τίποτα. Δεν μιλάω σε αυτιά που δεν μπορούν ν' ακούσουν και όταν το κάνω απο αγανάκτηση ή θυμό ποτέ δεν κερδίζω κάτι απο αυτό αλλά μάλλον "χαλιέμαι" περισσότερο. Γνώστες παντού, άνθρωποι που πιστεύουν ότι κατέχουν την αλήθεια και χρησιμοποιώντας την αφορίζουν! Εγώ την ψάχνω κάθε μέρα μέσα μου και γύρω μου. Πού είναι λοιπόν η ΑΛΗΘΕΙΑ? Πώς θα την διακρίνω αν περάσει εμπρός μου ή ξεπεταχθεί απο μέσα μου? Περιμένω να δω ένα φως, χρυσό σαν του ήλιου ή ν' ακούσω μια θεία μουσική, ξέρω ότι θα κινητοποιηθούν όλες μου οι αισθήσεις. Μέχρι τώρα δεν το χω νιώσει αν και ψάχνω χρόνια τώρα!

11:36 π.μ.  
Blogger Finteias said...

@ efrosini

Είπες: Γνώστες παντού, άνθρωποι που πιστεύουν ότι κατέχουν την αλήθεια και χρησιμοποιώντας την αφορίζουν!

Όχι μόνο στην αναζήτηση της ιστορικής αλήθειας, αλλά και στην καθημερινότητα, τέτοιες στάσεις μόνο πρόβλημα δημιουργούν.
Από τα χειρότερα πράγματα είναι το να μετατρέψει κάποιος την ημιμάθειά του σε αυθεντία.
"αν και ψάχνω χρόνια τώρα!", λες.
Η δεύτερη Οδύσσεια (εκείνη του Καζαντζάκη), μάλλον δείχνει ότι μόνο ταξίδι υπάρχει σ' αυτό το ζήτημα κι όχι σίγουρη κατάληξη.

Καλημέρα

12:50 μ.μ.  
Blogger Finteias said...

@ apousia
@ anathrika
@ paragrafos


Να σας συστήσω το τακτικό μέλος της δικτυοπαρέας μας efrosini!

Θα έχουμε καλή ανταλλαγή θέσεων, νομίζω.

Γειά σας

1:02 μ.μ.  
Blogger apousia said...

Kαλώς σε βρήκαμε efrosini!

4:47 μ.μ.  
Blogger anathrika said...

Καλέ μου Φειντία,
φεύγοντας από το σπίτι της Απουσίας, είπα να περάσω κι από το δικό σου πριν πάω για ύπνο.

Από το μεσημέρι ξεκίνησα να σου γράφω όμως επισκέψεις, τα παιδιά κλπ, δεν με άφησαν να ολοκληρώσω
και να χαιρετήσω και την efrosini.

(Τι άψογος οικοδεσπότης που είσαι!Τι όμορφο εκ μέρους σου να μας συστήσεις!)

Θα επανέλθω αύριο αγαπητέ φίλε.

Για τώρα καληνύχτα και όνειρα γλυκά!

1:40 π.μ.  
Blogger paragrafos said...

Κάπως αργοπορημένα έρχομαι κι εγώ να καλοδεχτώ την Ευφροσύνη μας!!!

Παρά ταύτα δεν μπορώ να παραβλέψω τη θλίψη της καλή μας φίλης της αnathrika.

Άραγε, αξίζει τον κόπο, καλή μας φίλη, να παίρνουμε στα σοβαρά τις κουβέντες του ενός και του άλλου; Οι "θεοί" μας είναι δικοί μας, κατοικούν στην ψυχή μας, στην καρδιά μας. Κι αν ελθουν άλλοι να μας προσφέρουν νέα είδωλα, τάχα της εποχή και πιο κομψά, κανείς δεν μας υποχρεώνει να γκρεμίσουμε ό,τι μέσα μας χτίστηκε με αγάπη και πίστη.

σας φιλώ όλους

με αγάπη

Παράγραφος

10:11 μ.μ.  
Anonymous efrosini said...

Καλή σας μέρα φίλοι μου. Ευχαριστώ πολύ για τους χαιρετισμούς σας. Είναι όμορφο να νιώθεις "της παρέας". Μπήκα στην παρέα μετά από μια μεγάλη μάχη κι είμαι ακόμη μπαρουτοκαπνισμένη αλλά πιστεύω ελεύθερη! Ο οικοδεσπότης μας Φειδίας είναι φίλος πια και επιστημονικός συνεργάτης μου βέβαια. Αν και γνωριζόμαστε αρκετά χρόνια τώρα ήρθε το "πλήρωμα του χρόνου" να με προσκαλέσει στο σπίτι του και στην παρέα και τον ευχαριστώ πολύ όπως ευχαριστώ και όλους εσας!

8:47 π.μ.  
Blogger Finteias said...

@ efrosini και όλους

Δεν χρειάζεται να ξανασυστήσω την Ευφροσύνη.
Αυτό που έχω να πω είναι ότι η efrosini είναι η καταλληλότερη για να διαβάσει το blog της Παραγράφου και να σχολιάσει.

Η Παράγραφος βρίσκεται εδώ

11:39 π.μ.  

Δημοσίευση σχολίου

<< Home