Φιντείας

Κομίζω γλαύκα εις Αθήνας... Carry coals to Newcastle...

Η Φωτό Μου
Όνομα:
Τοποθεσία: Thessaloniki, Greece

Τρίτη, Φεβρουαρίου 06, 2007

Εν κατακλείδι...

Για να πέσει το τείχος της βλακείας χρειάζεται να σπάσουν πολλά κεφάλια λογικών επάνω του.

Ένα συμπέρασμα που έβγαλα κάποτε και προσφάτως το ξαναθυμήθηκα.
Νομίζω ότι ταιριάζει σε πολλές περιπτώσεις. Δεν χρειάζεται ν' αναφέρω συγκεκριμένα γεγονότα.
Εγώ βάζω τον τύπο κι ο καθένας ας τοποθετήσει τις τιμές των μεταβλητών.

Κι όπως λέγαμε κάποτε με τον φίλο μου τον Σ.
"Χαζού ανθρώπου η καλημέρα βάσανο".

16 Comments:

Anonymous Ανώνυμος said...

Ορθότατον.
jk

11:31 μ.μ.  
Blogger αθεόφοβος said...

Είναι τόσο γερός αυτός ο΄τοίχος που δεν σπάει με τίποτα!

11:31 π.μ.  
Blogger Finteias said...

@ JK

Όντως

2:20 μ.μ.  
Blogger Finteias said...

@ αθεόφοβος

Ωστόσο, αγαπητέ, η ελπίδα πεθαίνει τελευταία.

Θέλουμε να ελπίζουμε.

2:20 μ.μ.  
Blogger An-Lu said...

Άσε που οι βλάκες αναπαράγονται πιο εύκολα από τους έξυπνους....

2:55 μ.μ.  
Blogger Finteias said...

@ An-Lu

Σωστό. Δεν το είχα σκεφτεί.

Βρε παιδιά θα ανεβάσω ένα καλύτερο post στη συνέχεια.
Αυτό μας στενοχώρησε όλους.

Πάντως να είστε καλά.

10:12 μ.μ.  
Blogger Dion.M. said...

Υπάρχει ένα βιβλίο. Λέγεται "Βλακείας εγκώμιον".
Ελληνα συγγραφέα του πρώτου ημίσεως του 20ου αιώνα. (Δεν θυμάμαι το όνομά του αυτή τη στιγμή)

Εκτός των άλλων αναφέρει και την υποσεινήδητη συμμαχία και αλληλοϋποστήριξη των ηλιθίων!

Αριστούργημα...Μην το χάσετε

6:35 μ.μ.  
Blogger Finteias said...

@ Dion.M

Ευχαριστώ πολύ για την επίσκεψη και φυσικά για την πρόταση.

Θα το αναζητήσω.

6:51 μ.μ.  
Blogger Dion.M. said...

Φιδεία,

Διορθώνω ζητώντας συγγνώμην.

Το βιβλίο λέγεται "Η επαναστατική μάζα και η τεράστια κοινωνική σημασία των βλακών εν τω συγχρόνω βίω".

Συγγραφέας ο Ε. Λεμπέσης.
"Εκδόσεις των φίλων"

Είναι ύμνος, λίγο απαισιόδοξος, στην αξιοκρατία.

Επειδή έχει γραφτεί πριν πολλές δεκαετίες, σε προετοιμάζω ότι είναι γραμμένο σε απλή καθαρεύουσα.

Τιμή 14,11 Ευρώ.

Το έχω διαβάσει, όταν μου το δάνεισε ένας φίλος. Εκτοτε το έχω αγοράσει και το έχω κάνει δώρο πολλές φορές. Χθές με την ευκαιρία του ποστ σου, ανακάλυψα πως δεν ήταν στην βιβλιοθήκη μου.
Πήγα στην "ΕΣΤΙΑ" σήμερα και το πήρα. Επίσης βρήκα και αγόρασα και ένα Ιταλικό με ανάλογο θέμα το "Δοκίμιο περί ανθρώπινης βλακείας" του C.M. Cippolla.

3:58 μ.μ.  
Blogger Finteias said...

@ Dion.M.

Κατ' αρχήν να σ' ευχαριστήσω που μπήκες στον κόπο να ψάξεις λεπτομέρειες για να με ενημερώσεις.
Μακάρι να σου το ανανταποδώσω κάποια φορά.

Σε ό,τι αφορά την καθαρεύουσα μου αρέσει η ανάγνωσή της και είμαι εξοικειωμένος.

Σ' ευχαριστώ και πάλι!

6:09 μ.μ.  
Blogger soc2u said...

Να ένα μικρό δείγμα του βιβλίου που αναφέρει ο dion.M.
"6. Ενδιαφέρον είναι τέλος ενταύθα το φαινόμενον μερικών ευφυών ανθρώπων, οίτινες, ενστικτωδώς διαισθανόμενοι τον κοινωνικώς ανυπέρβλητον ρόλον των βλακών και την λαμπράν κοινωνικήν αυτών σταδιοδρομίαν - εv τη «χρυσή» μέση οδώ της μετριότητος εννοείται - αποφασίζουν να υποδυθούν τον ρόλον αυτόν, όπως ανέλθουν δια της μεθόδου της «νύσσης», ως αύτη ευφυέστατα αποκαλείται παρά τω λαώ. Αλλ’ ο ρόλος ούτος είναι εξαιρέτως δύσκολος εκ δύο λόγων: Πρώτον υποκειμενικώς η ύπαρξις πνευματικής και ψυχικής ζωής έχει ως γνωστόν αναποτρέπτους αντανακλάσεις επί της εξωτερικής φυσιογνωμίας, αίτινες με την τελειοτέραν υπόκρισιν, δύσκολον είναι ν’ αποκρυβούν, πλην της περιπτώσεως καθ’ ήν είναι δεδομένον τάλαντον μεγάλου ήθοποιού. Η απλή παρουσία του ευφυούς ανθρώπου είναι κατά κανόνα διά τον βλάκα εις το έπακρον προκλητική. Το ψυχολογικόν σύμπλεγμα των συναισθημάτων, το οποίον αύτη εξαπολύει παρ’ αυτώ είναι το αυτό ακριβώς με εκείνο του καταδιωκομένου και πανικοβλήτου ζώου ή άνθρώπου, εν καταστάσει φυγής ή άμύνης. Τό μίσος, ο φόβος, ο φθόνος μετά του θράσους συμπλέκονται κατά τρόπον, δηλούντα δια τον εξησκημένον οφθαλμόν σαφώς εις πάσαν φράσιν, ίδία υποτιμητικήν ή μειωτικήν, την κατάστασιν αμύνης. Δεύτερον από της απόψεως του βλακός, η ένστικτος καχυποψία αυτού είναι τοιαύτη, ώστε η υπόκρισις του ευφυούς ν’ αποβαίνη ματαία, η δε πραγματική ειλικρίνεια αυτού να εκλαμβάνεται ως υπόκρισις. Ο βλάξ ως πλησιέστερος προς το ζωϊκόν βασίλειον, έχει την ένστικτον καχυποψίαν ούτω ανεπτυγμένην, ώστε ν’ αδυνατή να διαγνώση ή να εννοήση συλλογισμούς και λογικούς υπολογισμούς του ευφυούς, βασιζομένους όχι εις το ένστικτον αλλά εις την διάνοιαν. Αοπλος και ανυπεράσπιστος έναντι των ψυχρών υπολογισμών της ξένης διανοίας, ής ο μηχανισμός τυγχάνει εις αυτόν νοητικώς απροσπέλαστος, μίαν μόνην άμυναν διαθέτει, ακριβώς όπως το ζώον και ο πρωτόγονος άνθρωπος: την ένστικτον καχυποψίαν. 0ύτω εξηγείται και η φυσική και πνευματική κατωτερότης των λαών, οίτινες εμπνέονται βασικώς υπό της καχυποψίας, ήν αυταρέσκως εκλαμβάνουν ως ευφυίαν. Έναντι τών Ευρωπαίων οίτινες ουδεμίαν ανάγκην έχουν αυτής, ως αντιλαμβανόμενοι νοητικώς τον κόσμον. Εκ τούτων επίσης φαίνεται σαφώς, ότι η καχυποψία και η απότοκος αυτής πονηρία είναι ακριβώς το αντίθετον της ευφυίας ως προς τον όλον αυτής εκτοπιζομένης πάντοτε υπό της δευτέρας. Λέγομεν αντίθετος μόνον ως προς τον ρόλον, διότι η διάνοια δεν είναι τι το ανεξάρτητον ή αντίθετον του ενστίκτου, αλλά τουναντίον η ανάπτυξις και ο δια λογικών μέσων πλουτισμός αυτού εις την αρχικήν αυτού πάντοτε κατεύθυνσιν."

10:31 π.μ.  
Blogger Finteias said...

@ soc2u
@ Dion.M.

Με πείσατε! Με πείσατε!
Το αγοράζω!

1:42 π.μ.  
Anonymous costoleole said...

Καλέ μου φίλε, δε θέλω να φαίνομαι αντιδραστικός, αλλά θα πάρω το μέρος του αδύνατου, που στη συγκεκριμένη περίπτωση είναι ο βλάκας.

Ποιος καθορίζει τι είναι η εξυπνάδα και πώς μετράται? Ποιος είναι ο έξυπνος και ποιος είναι ο βλάκας? Και εν πάσει περιπτώσει, θεωρώ το ρατσισμό πολύ πιο κατακριτέο από τη βλακεία.

Όσον αφορά το φίλο μας το συγγραφέα, ο οποίος αισθάνεται ότι προκαλεί τους βλάκες γύρω του, είναι λόγω έπαρσης και όχι λόγω της ιδιοφυίας του την οποία δεν μπορεί να κρύψει παρόλο που προσπαθεί.

Κλείνοντας, ο βλάκας εκτός από ένστικτο έχει και άλλοθι. Ο έξυπνος δεν έχει ούτε το ένα ούτε το άλλο...


costoleole

3:42 μ.μ.  
Blogger Finteias said...

@ costoleole

Αγαπητέ costoleole δεν είσαι αντιδραστικός, αλλά με το σχόλιό σου φαίνεται ότι μερικά πράγματα θέλουν διευκρίνηση από μέρους μου.
Κατά πρώτον η ταύτιση της βλακείας με την αδυναμία νομίζω ότι δεν ισχύει πάντα.

Η ιστορία διδάσκει ότι σε θέσεις εξουσίας έχουν βρεθεί όχι μόνον βλάκες, αλλά και παράφρονες. Άλλες εποχές θα μου πεις, αλλά αν κοιτάξει κάποιος γύρω του θα δει ότι η βλακεία έχει μια δύναμη που πολλές φορές γίνεται ακατανίκητη.
Ποιός ήταν εξυπνότερος; Ο Γαλιλαίος ή αυτοί που τον καταδίκαζαν; Από την άλλη πολλές φορές έχουμε αντικρύσει την εξυπνάδα, αλλά και τη σοφία σε ανθρώπους που δεν βρίσκονται σε θέσεις ισχύος.
Εδώ αν θέλεις μπορεί να γίνει μια αποσαφήνιση από μέρους μου για την στενοκεφαλιά που πολλές φορές συνοδεύει τη βλακεία ενός ανθρώπου που όμως δεν βρίσκεται σε θέση αδυνάτου, στην κοινωνία τουλάχιστον.

Δεν αναφέρομαι σε διανοητική καθυστέρηση που μπορεί να συνοδεύει διάφορα γενετικά σύνδρομα.

Σε ό,τι αφορά τον καθορισμό της εξυπνάδας αν εξαιρέσουμε τα διάφορα tests δύσκολα θα υπάρξει κάποιος που να του αξίζει μια τέτοια θέση. Έξυπνοι και βλάκες πολλές φορές αυτοπορσδιορίζονται εύστοχα ή εσφαλμένα.

Όσο για τον ρατσισμό, νομίζω ότι αυτός κι αν δεν είναι το ίδιον των βλακών ή εκείνων που καταντούν βλάκες λόγω του ρατσισμού τους. Πολλές φορές τέτοιοι βλάκες, αν βρεθούν σε θέση ισχύος προκαλούν ολέθριες πράξεις.

Ο έξυπνος δεν έχει άλλοθι. Εδώ συμφωνούμε. Πολλές φορές κάποιος μπορεί να επικαλεσθεί βλακεία για τον εαυτό του προκειμένου ν' αποκτήσει άλλοθι (γίνονται και τέτοια).

Ποιός είναι ο φίλος σου ο συγγραφέας άραγε; Θα ήθελα να τον γνωρίσω.

Μεταξύ μας τώρα. Όταν έγραφα το post δεν αυτοπροσδιορίστηκα, όπως θα πρόσεξες. Ξέρεις πόσα κεφάλια έχουν σπάσει επάνω μου; (χε, χε, χε)

7:53 μ.μ.  
Anonymous costoleole said...

Πολύ καθοριστικές οι διευκρινίσεις που ακολούθησαν το σχόλιο μου.

Τελικά δικαιώνεται το ρητό: Αν δεν μπορείς να βοηθήσεις σε κάτι, ενόχλησε. Η συμμετοχή έχει σημασία...

Προς αποφυγή παρεξήγησης αυτοπροσδιορίζομαι: είμαι ο ενοχλητικός

2:39 μ.μ.  
Blogger Finteias said...

@ costoleole

Η συμμετοχή έχει σημασία.

Αυτό προσφάτως το ξαναθυμηθήκαμε σε μια μικρή παρέα που είχαμε, έτσι δεν είναι;

Να είσαι και να είστε καλά!

5:07 μ.μ.  

Δημοσίευση σχολίου

<< Home