Φιντείας

Κομίζω γλαύκα εις Αθήνας... Carry coals to Newcastle...

Η Φωτό Μου
Όνομα:
Τοποθεσία: Thessaloniki, Greece

Τρίτη, Ιανουαρίου 09, 2007

Ο χρόνος

Συνιστώ ανεπιφύλακτα το βιβλίο με τίτλο "Ο Παπαλάγκι", σε όσους δεν το έχουν διαβάσει.
Πρόκειται για μια σειρά λόγων ενός φύλαρχου, του Τουιάβιι, με καταγωγή από τα νησιά Τιαβέα του Ειρηνικού ωκεανού. Ο Τουιάβιι επισκεύθηκε την Ευρώπη κι αυτό που ακολούθησε ήταν η περιγραφή το τρόπου ζωής του δυτικού ανθρώπου με τρόπο που κανείς δυτικός δεν θα μπορούσε να κάνει. Αυτό διότι είναι εξαιρετικά δύσκολο το να περιγράψει κάποιος τον λαβύρινθο μέσα στον οποίο ζει. Αυτό θα το κάνει κάποιος που βρίσκεται έξω από τον λαβύρινθο και που με μια ματιά αντικρίζει το συνολικό σχήμα του.
Παπαλάγκι στη γλώσσα του Τουιάβιι σημαίνει αυτόν που πέρασε τον ουρανό. Ουσιαστικά μ' αυτόν τον όρο περιγράφονται οι λευκοί που επισκεύθηκαν τους παρθένους τόπους και ανθρώπους και επιχείρησαν να τους..."εκπολιτίσουν".
Η πρωτόγονη, αγνή ματιά του φύλαρχου βλέπει και περιγράφει τα πράγματα μ' έναν τρόπο που μας κάνει ν' αναγνωρίζουμε την αλήθεια των λεγομένων του και ταυτοχρόνως την ανημπόρια μας να πράξουμε το διαφορετικό. Ίσως φταίνε και οι λέξεις που χρησιμοποιούμε εμείς για τα πράγματα. Για παράδειγμα σε κάποιο σημείο λέει:

Αν μιλήσεις σε κάποιον Ευρωπαίο για τον Θεό της αγάπης, θα μορφάσει και θα χαμογελάσει. Θα χαμογελάσει για την αφέλεια των σκέψεών σου. Δωσ' του όμως ένα γυαλιστερό, στρογγυλό κομμάτι μέταλλο ή ένα μεγάλο βαρύ χαρτί, και θα δεις αμέσως τα μάτια του να γυαλίζουν και τα σάλια του να τρέχουν.

Κάπως έτσι βλέπει ο άγριος το χρήμα.
Οι περιγραφές αφορούν πολλές πτυχές της ζωής, τις σχέσεις του ανθρώπου με τον άνθρωπο και του ανθρώπου με τον Θεό. Σε όλες τις περιγραφές είναι αξιοσημείωτο το πώς ο συγκεκριμένος άνθρωπος με τα υλικά και τις παραστάσεις του κόσμου του περιγράφει τον δικό μας.
Αυτό που τελικά προτείνει στους συμπατριώτες του είναι το να μην υποταχθούν στην υιοθεσία συνηθειών του λεγόμενου προηγμένου ανθρώπου. Αυτό διότι σε μια τέτοια κοινωνία είναι σχεδόν απίθανο το να βιώσει κάποιος αυτό που βιώνει ο απαλλαγμένος από την δυτικοτροπία άνθρωπος. Φαίνεται ότι για τον Τουιάβιι η κατάσταση έχει χαρακτήρα επιδημίας και η νόσος είναι άκρως μολυσματική. Ακόμα κι αν κάποιος ζει με τρόπο που δεν υπακούει στις επιταγές της κοινωνίας, βαθιά μέσα του πλήττεται από τις αξίες που του έχουν εμφωλευθεί από τα παιδικά χρόνια ακόμη.

Ένα παράδειγμα είναι το παρακάτω:

Μόνο μια και μοναδική φορά συνάντησα κάποιον άνθρωπο που είχε πολύ χρόνο, που δεν παραπονιότανε ποτέ ότι του λείπει, αυτός όμως ήταν φτωχός, βρόμικος και περιφρονημένος. Οι άνθρωποι απόφευγαν να περάσουν από δίπλα του και κανένας δεν τον πρόσεχε. Εγώ δεν καταλάβαινα αυτή τη συμπεριφορά, γιατί το βάδισμά του ήταν χωρίς βιασύνη και τα μάτια του είχαν ένα ήρεμο, φιλικό χαμόγελο. 'Οταν τον ρώτησα, το πρόσωπό του συσπάστηκε και είπε θλιμμένα: "Ποτέ δεν ήξερα να εκμεταλλευτώ τον χρόνο μου, γι' αυτό και είμαι ένας φτωχός, περιφρονημένος φουκαράς." Ο άνθρωπος αυτός είχε χρόνο, κι αυτός όμως δεν ήταν ευτυχισμένος.

Αυτό το τελευταίο είναι και η παρατήρησή μου για το συγκεκριμένο κομμάτι. Ότι δηλαδή έχουμε κατασκευάσει με τέτοιο τρόπο τις αξίες μας σχετικά με το κυνήγι του χρόνου, ώστε είτε τον κυνηγάμε, είτε τον αφήνουμε να φύγει είμαστε δυστυχισμένοι.

Ελπίζω πολύ να κάνω λάθος.

16 Comments:

Blogger An-Lu said...

Καλή Χρονιά!
Φαίνεται ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ενδιαφέρον το βιβλίο. Από ποιές εκδόσεις;

2:11 μ.μ.  
Blogger Finteias said...

@ An-Lu

Καλή χρονιά και σε σένα web-mermaid.

Εγώ διάβασα αυτό το βιβλίο από τις εκδόσεις «Ύψιλον/βιβλία».

Καλή ανάγνωση στην περίπτωση που θα το αγοράσεις.

4:01 μ.μ.  
Blogger soc2u said...

Καλή Χρονιά και Χρόνια Πολλά για τη γιορτή σου (κατόπιν εορτής).
Πάντα ενδιαφέρουσες οι προτάσεις σου!!!
Θα το χτυπήσω...

5:51 μ.μ.  
Blogger Finteias said...

@ soc2u

Ευχαριστώ πολύ.
Καλή χρονιά και σε σένα.

Πρέπει να το κάνεις, διότι θα ακολουθήσει συζήτητση μεταξύ μας.

...και πάλι ό,τι επιθυμείς.

8:44 μ.μ.  
Blogger Apostolis said...

Καλη χρονιά!

Πολύ ενδιαφέρον το ανάγνωσμα που προτείνεις.

Όχι, δεν κάνεις καθόλου λάθος.

9:16 μ.μ.  
Blogger Finteias said...

@ Apostolis

Καλή χρονιά και σε σένα συνblogger!

Δυστυχώς κι εγώ δεν έχω βρει ακόμα το λάθος μου.
Πολύ ελπίζω αλλά...

10:07 μ.μ.  
Blogger apousia said...

Είτε τον κυνηγάμε,είτε τον αφήνουμε να φύγει..
Είτε τον έχουμε,είτε μας λείπει..
Είμαστε δυστυχισμένοι.
Ρωτάς κι ελπίζεις να κάνεις λάθος.
Θα συμφωνήσω με τους σχολιαστές σου:
Δεν κάνεις!
Δυστυχώς για όλους μας...

Ζητάω συγγνώμη για το χώρο που καταχρώμαι,αλλά αφήνω κάποιους στίχους του Γιώργου Σεφέρη,και διαβάζοντάς τους,βάζω κι εγώ ένα ερώτημα:θα μας ''έφτανε''?

''Τώρα γυρεύω λίγη ησυχία
θα μου'φτανε μια καλύβα σ'ένα λόφο
ή σε μια ακρογιαλιά
θα μου'φτανε μπροστά στο παράθυρό μου
ένα σεντόνι βουτηγμένο στο λουλάκι
απλωμένο σαν τη θάλασσα
θα μου'φτανε στη γλάστρα μου
έστω κι ένα ψεύτικο γαρούφαλο
ένα κόκκινο χαρτί σ'ένα τέλι
έτσι που να μπορεί να το κυβερνά ο αγέρας,
ο αγέρας να το κυβερνά χωρίς προσπάθεια, όσο θέλει...
Θα'πεφτε το βράδυ
και θα'πεφτα να κοιμηθώ
γιατί δε θα'χα
ούτε ένα κερί ν'ανάψω φως
να διαβάσω...''

Θα μας έφτανε Γιάννη?
ΠΡΕΠΕΙ να μας έφτανε?

Και πάλι συγγνώμη για το χώρο.
Το βιβλίο εδώ και μια ώρα το έχω στα χέρια μου.Έχω και φως,και το ξεκινάω..

1:42 μ.μ.  
Blogger Finteias said...

@ apousia

Δεν θα μας έφτανε.
Δεν πρέπει να έφτανε.

Μέχρι τώρα δεν άλλαξα γνώμη.

Καλή ανάγνωση.

2:42 μ.μ.  
Blogger Filomila said...

Νομίζω δεν κάνεις λάθος..

Πιο κοντά στην "ευτυχία" φαίνονται αυτοί που έχουν παραιτηθεί από το κυνήγι της,
ή που έχουν συμφιλιωθεί με το "απλό και μικρό" της και δεν προσδοκούν "άλλα να τους δώσει"...

Και αυτοί που αναθεώρησαν το σύστημα αξιών τους, ίσως..

8:04 μ.μ.  
Blogger Finteias said...

@ Filomila

"Aπλό και μικρό" και όχι άλλα, όπως λες.

Όταν κάποιος το πετύχει, χωρίς να είναι μοιρολάτρης (νομίζω μπορεί να γίνει), τότε μπορεί να είναι μια καλή πρόταση σε όλα αυτά που συζητήσαμε.

12:31 μ.μ.  
Anonymous Ανώνυμος said...

Με έπεισες να το πάρω. Αν και δεν έχω πολύ χρόνο (εδώ γελάμε) θα το διαβάσω.

Συνέχισε να γράφεις, και να ξέρεις ότι σε διαβάζω με πολύ προσοχή.

1:11 μ.μ.  
Blogger Finteias said...

@ Anonymous

Ανώνυμε σ' ευχαριστώ.

...και να ήξερα ποιός είσαι.

Να είσαι καλά.

4:29 μ.μ.  
Blogger paramethorios said...

τι μου θυμίζεις!!!!!!!!!
φοιτητικά χρόνια, όμορφα με αγωνιώδη ψάξιμο..... ανασφάλειες δημιουργικές......και έρχεται ξαφνικά στη γιορτή μου σαν δώρο αγαπημένου προσώπου και με καλμάρει με επιστρέφει στα "καθ΄ημάς" με δροσίζει! αλλά δεν θέλω να ξεχάσω και το άλλο τρομερό βιβλίο που ταυτόχρονα μου ήρθε...¨ γράμματα σένα νέο ποιητή" του Riene Maria Rilke μετάφραση του αλησμόνητου Μάριου Πλωρίτη εκδόσεις Ίκαρος!!

νάσαι καλά ρε φίλε.. όταν σε επισκέπτομαι όλο και κάτι πνευματικό θα πάρω!!

4:28 μ.μ.  
Blogger Finteias said...

@ paramethorios

Έχω παρόμοιες αναμνήσεις από τα φοιτητικά μου χρόνια.

Μου αρέσει να έχω τέτοιους επισκέπτες.

Να είσαι καλά.

6:22 μ.μ.  
Blogger Άσχετος said...

Καλησπέρα Γιάννη,

δεν το έχω διαβάσει το βιβλίο πολύ ενδιαφέρον ακούγεται, θα προσπαθήσω να το διαβάσω σύντομα. Αυτό που με προβληματίζει όμως είναι το εξής. Άραγε, αυτή η ματιά του 'άγριου' προς τον δυτικό τρόπο ζωής είναι όντως πραγματική και αποτέλεσμα μιας φοβερής φιλοσοφημένης απλότητας ή είναι βαλμένη από το συγγραφέα σε έναν φύλαρχο;
Σίγουρα, η απλότητα ζωής, αυτή η ευλογημένη κατάσταση, μας οδηγεί σε έναν πολύ πιο ευτυχισμένο τρόπο ζωής, αλλά αυτή η απλότητα, έχω τη γνώμη πως δεν είναι μόνο η μη υιοθέτηση τρόπων δυτικής ζωής, αλλά αποτέλεσμα μιας γενικότερης πιο φιλοσοφημένης στάσης απέναντι στη ζωή και το θάνατο. Περισσότερα μπορούμε να πούμε όταν διαβάσω το βιβλίο.

Υ.Γ
Από δουλιές πώς πας. Να κανονίσουμε να βρεθούμε για καφέ.

10:15 μ.μ.  
Blogger Άσχετος said...

Ουπςςςςςςςςςςς.

Δουλιές = δουλειές

10:16 μ.μ.  

Δημοσίευση σχολίου

<< Home