Φιντείας

Κομίζω γλαύκα εις Αθήνας... Carry coals to Newcastle...

Η Φωτό Μου
Όνομα:
Τοποθεσία: Thessaloniki, Greece

Πέμπτη, Μαΐου 01, 2008

Ιστορίες και άλλα...

Πέφτει στα χέρια μου ένα πρόσφατο βιβλίο ενός παλιού ηθοποιού θεάτρου (και όχι μόνο).

Οι νεώτεροι ίσως να μην τον γνωρίζουν.
Ο Νίκος Βασταρδής, λοιπόν, εξέδωσε ένα βιβλίο με τίτλο "Θυμάμαι...ιστορίες μέσα και έξω από την αυλαία".
Πρόκειται για μια αναδρομή της πορείας του ηθοποιού στο σανίδι και στην οθόνη, μέσα από διάφορα γεγονότα που διηγείται.
Έξυπνο χιούμορ, καλές παρατηρήσεις κι ένα ωραίο αίσθημα στον αναγνώστη με το τέλος της ανάγνωσης.
Τι έχω εγώ να προσθέσω αφού το διάβασα.
Πρώτον συνιστώ την ανάγνωση σε όσους θυμούνται τον συγκεκριμένο ηθοποιό, αλλά και σε όσους θέλουν να πάρουν μια γεύση από τα σκαριά της νεοελληνικής τηλεόρασης και της πρόσφατης ιστορίας του νεοελληνικού θεάτρου.
Δεύτερον επισημαίνω το ποιόν του περιεχομένου των παραστάσεων και των τηλεοπτικών σειρών.
Διαβάζοντας βλέπεις να περνούν από μπροστά σου Μπέρναρ Σω, Σαίξπηρ, αρχαίο θέατρο, Ίρβινγκ Σόου, ιστορικές σειρές κ.α.
Σκέφτομαι την έλλειψη τέτοιων επιλογών σήμερα και τον κατακλυσμό της τηλεόρασης με θέματα που πρέπει οπωσδήποτε να είναι εύπεπτα, εύκολα, ευχάριστα, ξέγνοιαστα, χαλαρά, ανάλαφρα, "για να ξεχνιόμαστε", "μη μας κουράσουν", κ.λ.π.
Δεν καταλαβαίνω την τέχνη που λαμβάνει το πιο συνηθισμένο κομμάτι της καθημερινότητας και το μεταφέρει στο γυαλί.
Δεν καταλαβαίνω γιατί να αξίζει να δω κάτι στην τηλεόραση, όταν το βλέπω στο σπίτι μου.
Έχω ξαναγράψει ότι για μένα η τέχνη θα πρέπει να υπερβαίνει την πραγματικότητα.

Βρήκα επίσης ένα σημείο που παρά τον εύθυμο χαρακτήρα του με προβλημάτισε. Αφορά την περίοδο της χούντας.
Παραθέτω:
"Οι καλλιτέχνες-γενικά, διαχρονικά και πανιθαγενικά- είναι η ράτσα των πιο φιλελεύθερων ζώων του πλανήτη μας. Οι συνταγματάρχες το λοιπόν, μη καταφέρνοντας να έχουν φίλους ικανούς για τούτες τις δουλειές, αναγκαστικά θα διάλεγαν ανάμεσα στους εχθρούς, αφού όλοι τους οι χρήσιμοι και ικανοί, κρυφά ή φανερά ήτανε τέτοιοι. Κι αν το καλοσκεφτεί κανείς είναι για γέλια, γιατί με τούτο το συλλογισμό:'αφού όποιον και να διαλέξω φίλος δεν είναι, κι αφού έτσι κι αλλιώς δεν έχω άλλη επιλογή, βέβαια και θα διαλέξω τον καλύτερο', η εποχή της χούντας ως προς τα καλλιτεχνικά ήτανε η αξιοκρατικότερη!"

Για φαντάσου λοιπόν.Αξίζει να σκεφτούμε τι δεν πήγε καλά μετά και παραμένει εκείνη η εποχή ως η αξιοκρατικότερη, όπως λέει ο συγγραφέας.

Ίσως θέματα άχρωμα, άοσμα και άγευστα δεν χρειάζονται ιδιαίτερες ικανότητες από πλευράς των καλλιτεχνών.

Ποιος ξέρει. Το σημείο αυτό μου έκανε εντύπωση και το παραθέτω έτσι σαν ερωτηματικό.

6 Comments:

Blogger όλα θα πάνε καλά... said...

Θυμάμαι τον Νίκο Βασταρδή,το αυστηρό πρόσωπο του οποίου με φόβιζε,όταν έπαιζε τον Ρωμανό Διογένη.Ήμουν πολύ μικρή αλλά το θυμάμαι.Μέσα στο σήριαλ υπήρχε και μια μοναχή,ονόματι Κλάρα,που πολύ μού άρεσε αλλά δε θυμάμαι τώρα ποια ηθοποιός ενσάρκωνε τον ρόλο.

6:25 μ.μ.  
Blogger Finteias said...

@ όλα θα πάνε καλά...

Τελικά ήμασταν αρκετοί που φοβηθήκαμε από εκείνη τη σειρά, ιδίως στα τελευταία επεισόδια.
Τη μοναχή Κλάρα δεν τη θυμάμαι, ενώ άλλα πρόσωπα μπορώ να τα θυμηθώ.

Σ' ευχαριστώ για την επίσκεψη.

8:15 μ.μ.  
Blogger glenn said...

Γειά σου Φιντεία!
Τον θυμάμαι τον Βασταρδή πολύ πολύ πιτσιρικάς στις τελευταίες μέρες του Βυζαντίου. Ωραίος!
Εύστοχες οι παρατηρήσεις σου για το σήμερα. Αλλά βρε αδερφέ πες το ελεύθερα! Τα περισσότερα σημερινά είναι ΑΗΔΙΕΣ!

10:36 π.μ.  
Blogger Finteias said...

@ glenn

Αγαπητέ glenn γειά σου.

Χτυπάς τον στόχο κατ' ευθείαν, τόσο στα σχόλια όσο και στο blog σου.
ΑΗΔΙΕΣ, πράγματι.

11:12 π.μ.  
Blogger όλα θα πάνε καλά... said...

Να σαι καλά!
Έχεις ωραία φωτογραφία δίπλα στο nickname σου.

7:35 μ.μ.  
Blogger Finteias said...

@ όλα θα πάνε καλά...

Να 'σαι καλά.

Κι εσύ δεν πας πίσω.

7:38 μ.μ.  

Δημοσίευση σχολίου

<< Home