Χειρονομίες

Πολύς ο λόγος, προσφάτως, για μια χειρονομία, που στο κάτω κάτω έρχεται δεύτερη.
Αναφέρομαι στη χειρονομία του Γιάννη (συγνώμη για το διπλό "ν") Βαρουφάκη και στην αυτοκριτική μας.

Είτε η χειρονομία ήταν όπως την είδαμε, είτε πρόκειται για μοντάζ, το βέβαιο είναι ότι πρόκειται για τη συνέχεια μιας άλλης που προηγήθηκε.

Καλό θα είναι να θυμηθούμε όλοι (Έλληνες και Γερμανοί) το πρωτοσέλιδο του FOCUS κατά το 2010.

 

 

 

Ο νυν υπουργός προσβάλλει τον εαυτό του με τη χειρονομία, δείχνοντας μια στάση που δεν αρμόζει σε υπουργό. Πάνω απ' όλα, οι αποδέκτες της χειρονομίας είναι σε θέση ν' αντιδράσουν (και το έκαναν). 

Η Αφροδίτη, όμως, και όσοι τη λάτρευαν ανήκουν πλέον σ' ένα παρελθόν. Το παρελθόν δεν μπορεί ν' αμυνθεί. Η επίθεση προς αυτό είναι ακραιφνώς άνανδρη. Άνανδρος είναι όποιος επιτίθεται σε κάποιον(αν) που δεν είναι δυνατόν ν' ανταποδώσει το χτύπημα.

Όπως και να 'χει, στην έκταση του μέσου δακτύλου ερχόμαστε δεύτεροι (ίσως και καθυστερημένα).

Το είχα σχολιάσει σε παλαιότερη ανάρτηση (εδώ)